ေရွးသေရာအခါ ဘုရင္တစ္ပါးသည္ အသက္ေျခာက္ဆယ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ အလွဴၾကီးစြာ
ေပးလိုသည့္အတြက္ မင္းမ်ားကိုဖိတ္ၾကား၏။ စားပြဲ သဘင္တည္ခင္းေၾကြးေမြးရန္ဟင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကို
စီမံခန္ ့ခြဲ ၏။ ဟင္းလွ်ာ
အမ်ိဳးမ်ိဳးရရွိေသာလည္း ထိုေန ့တြင္ မိုးသက္ေလျပင္းက်ေရာက္ေသာေၾကာင့္ တံငါသည္မ်ား ငါးမရနိုင္ ငါးဟင္း
တမည္လိုေန၏။
ငါးဟင္းလိုသျဖင့္ စိတ္မသာမယာရွိေနစဥ္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ငါးကိုထမ္းျပီးဝင္လာေသာတံငါသည္တစ္ေယာက္ကို
ဘုရင္သည္ျမင္ေတာ္မူ၏ ။ ဘုရင္လည္း ဝမ္းေျမာက္ေတာ္မူသျဖင့္ မင္းခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ေစျပီး တံငါသည္ကို
ေရွ ့ေတာ္သို ့အျမန္ဝင္ေစ၏ ။ ေရွ ့ေတာ္၌ တံငါသည္ခစားမိေသာအခါ ဘုရင္က အခ်င္းတံငါသည္ ေတာ္ေပစြ ။
ငါ၏စားပြဲေတာ္၌အမဲမ်ိဳးစံုပါလွ်က္တစ္မည္လိုေနသည္။ ငါ့အလိုကိုျဖည့္ေသာသင္သည္ ငါးအဖိုး ကို လိုသေလာက္
ေတာင္းေလာ့ဟု မိန္ေတာ္မူ၏ ။ တံငါသည္လည္း အရွင္မင္းၾကီး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤငါးဖိုးအျဖစ္ ေရြွေငြဥစၥာ
ေက်းရြာတို ့ကိုမလိုပါ ။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး၏ ေက်ာျပင္ကို ၾကိမ္ဒါဏ္အခ်က္ငါးဆယ္သာ ေပးေတာ္မူပါဟု ရဲ ့ဝံစြာ ေလ်ွာက္ထား၏ ။ ဘုရင္လည္း အခ်င္းတံငါသည္ ျပင္၍တင္ေလွ်ာက္ဦးေလာ့ဟုမိန္ ့ေတာ္မူ၏ ။ တံငါသည္လည္း သံုးၾကိမ္ေစ့ေအာင္ တင္ေလွ်ာက္သျဖင့္ ဘုရင္သည္မ်ားစြာအံ့ၾသလွ်က္တံငါသည္အား ၾကိမ္ဒါဏ္အခ်က္ငါးဆယ္ ကိုညင္သာစြာရိုက္၍ ငါးဖိုးေပးေစဟု အမိန္ခ်ေတာ္မူ၏ ။ မင္းခ်င္းတို ့လည္း မၾကံဳစဖူး ဤလူထူးကို ရူးသည္ဟု ဆိုရမည္လည္း အခက္ ငါးဖိုး အတြက္ၾကိဒဏ္အခ်က္ငါးဆယ္ကို ေတာင္းသျဖင့္ လူေကာင္းဟုလည္းမဆိုသာဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုရယ္ေမာၾကလွ်က္တံငါသည္ကိုညင္သာစြာရိုက္ၾကေလ၏ ။ ႏွစ္ဆယ္ငါးခ်က္ျပည့္ေသာအခါ တံငါသည္က ရပ္ပါဦး ရပ္ပါဦး ။ ကြ်န္ေတာ္၌ ကုန္ဖက္တစ္ေယာက္ရွိပါေသးသည္ ။ ငါးဖိုး၏တစ္ဝက္ကို ကြ်န္ ေတာ္၏ကုန္ဖက္လည္းဆိုင္ေသာေၾကာင့္ ၾကြင္းေသာ အခ်က္အစိတ္ကို ထိုသူအားေပးပါေလာ့ဟုဆို၏ ။
ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ မင္းခ်င္းတို ့လည္းမဖြယ္မရာ ဤကမၻာ၌ သင္ကဲ့သို ့မိုက္ေသာသူကာ တစ္ေယာက္သာရွိ လိမ့္မည္ဟု အံၾသရယ္ေမာ့ၾကလွ်က္ ထိုအေၾကာင္းကို မင္းၾကီးအားတင္ေလွ်ာက္ၾကေလ၏ ။
မင္းၾကီးလည္း အခ်င္းတံငါသည္ သင့္မွာကုန္ဖက္ပင္ ရွိေခ်ေသးသည္တကား။ သင္၏ကုန္ဖက္ကား အသူနည္း ။ ဘယ္ကဲ့သို ့ဖက္စပ္ခဲ့ၾကသနည္း ။ မျခြင္းမခ်န္ ငါ့အားတင္ေလွ်ာက္ေလာ့ဟုမိန္ဆို၏ ။ ထိုအခါတံငါသည္က အရွင္မင္းၾကီး အရွင္မင္း ၾကီးရဲ ့စားပြဲေတာ္၌အမဲမ်ိဳးစံုပါလွ်က္ငါးတစ္မည္လိုေနသျဖင့္ထိုးငါးကိုကိုယ္တိုင္ဝင္ ေရာက္ဆက္သလိုေသာေၾကာင့္တံခါးမူးထံ အၾကိမ္ၾကိမ္အခြင္ေတာင္းရာ တံခါးမူးက ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ငါးဖိုး အတြက္ခုလာဘ္မ်ားစြာရမည္ျဖစ္၍ ငါးဖိုး၏ထက္ဝက္ကိုသူ ့အားေပးမည္ဟုကတိထားမွခြင့္ျပဳမည္ဆို၍ ကြ်န္ ေတာ္မ်ိဳးကတိထားခဲ့ပါသည္ ။ ထို ့ေၾကာင့္ၾကြင္းေသာၾကိမ္ဒဏ္အစိတ္ကို အျမန္ခြဲေဝေပးသနားေတာ္မူပါဟု တင္ေလွ်ာက္ေလ၏ ။ ထိုသုိ ့တံငါသည္က အေၾကာင္းအရာအလံုးစံုကို အကုန္အစင္း တင္ေလွ်ာက္ေသာအခါ မွတံငါသည္၏အၾကံဥာဏ္စိတ္ကူးကို မင္းမူးမတ္ပရိတ္သတ္တို ့သိၾကသျဖင့္တံငါသည္ကိုမ်ားစြာ အံ့ၾသခ်ီးမြမ္း ၾကေလေလ၏ ။ ထိုအခါ မင္းၾကီးက အခ်င္းတို ့တံငါသည္လူထူး၏ ကုန္ဖက္ငါ၏တံငါးမွဴးအား ငါးဖိုး ၏ထက္ဝက္ ျဖစ္ေသာျပင္းထန္သည့္ၾကိမ္ဒဏ္အခ်က္အစိတ္ကိုေပးၾကျပီးေနာက္ရာထူးမွခ်ေလဟုအမိန္ေတာ္မွတ္၏ ။ ဤတံငါသည္ကား ငါ၏တံငါးမွဴးလာဘ္စားသည္ကိုေရြနားေတာ္ေပါက္ၾကားေအာင္ ၾကံဖန္လွ်က္ရဲ ရင့္စြာ တင္ ေလွ်ာက္ဝံ့ေပသည္။ မင္းမူ ့ထမ္းေစရေသာ္ေကာင္၏ဟု ၾကံ၍တံငါသည္ကိုထိုသူ၏ေနရာ၌တံခါးမူးအျဖစ္ခန္ ့ ေတာ္မူေလ၏ ။ စတုတၳတန္းစာအုပ္မွျပန္လည္ေဖာ္ျပသည္
ေပးလိုသည့္အတြက္ မင္းမ်ားကိုဖိတ္ၾကား၏။ စားပြဲ သဘင္တည္ခင္းေၾကြးေမြးရန္ဟင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကို
စီမံခန္ ့ခြဲ ၏။ ဟင္းလွ်ာ
အမ်ိဳးမ်ိဳးရရွိေသာလည္း ထိုေန ့တြင္ မိုးသက္ေလျပင္းက်ေရာက္ေသာေၾကာင့္ တံငါသည္မ်ား ငါးမရနိုင္ ငါးဟင္း
တမည္လိုေန၏။
ငါးဟင္းလိုသျဖင့္ စိတ္မသာမယာရွိေနစဥ္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ငါးကိုထမ္းျပီးဝင္လာေသာတံငါသည္တစ္ေယာက္ကို
ဘုရင္သည္ျမင္ေတာ္မူ၏ ။ ဘုရင္လည္း ဝမ္းေျမာက္ေတာ္မူသျဖင့္ မင္းခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ေစျပီး တံငါသည္ကို
ေရွ ့ေတာ္သို ့အျမန္ဝင္ေစ၏ ။ ေရွ ့ေတာ္၌ တံငါသည္ခစားမိေသာအခါ ဘုရင္က အခ်င္းတံငါသည္ ေတာ္ေပစြ ။
ငါ၏စားပြဲေတာ္၌အမဲမ်ိဳးစံုပါလွ်က္တစ္မည္လိုေနသည္။ ငါ့အလိုကိုျဖည့္ေသာသင္သည္ ငါးအဖိုး ကို လိုသေလာက္
ေတာင္းေလာ့ဟု မိန္ေတာ္မူ၏ ။ တံငါသည္လည္း အရွင္မင္းၾကီး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤငါးဖိုးအျဖစ္ ေရြွေငြဥစၥာ
ေက်းရြာတို ့ကိုမလိုပါ ။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး၏ ေက်ာျပင္ကို ၾကိမ္ဒါဏ္အခ်က္ငါးဆယ္သာ ေပးေတာ္မူပါဟု ရဲ ့ဝံစြာ ေလ်ွာက္ထား၏ ။ ဘုရင္လည္း အခ်င္းတံငါသည္ ျပင္၍တင္ေလွ်ာက္ဦးေလာ့ဟုမိန္ ့ေတာ္မူ၏ ။ တံငါသည္လည္း သံုးၾကိမ္ေစ့ေအာင္ တင္ေလွ်ာက္သျဖင့္ ဘုရင္သည္မ်ားစြာအံ့ၾသလွ်က္တံငါသည္အား ၾကိမ္ဒါဏ္အခ်က္ငါးဆယ္ ကိုညင္သာစြာရိုက္၍ ငါးဖိုးေပးေစဟု အမိန္ခ်ေတာ္မူ၏ ။ မင္းခ်င္းတို ့လည္း မၾကံဳစဖူး ဤလူထူးကို ရူးသည္ဟု ဆိုရမည္လည္း အခက္ ငါးဖိုး အတြက္ၾကိဒဏ္အခ်က္ငါးဆယ္ကို ေတာင္းသျဖင့္ လူေကာင္းဟုလည္းမဆိုသာဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုရယ္ေမာၾကလွ်က္တံငါသည္ကိုညင္သာစြာရိုက္ၾကေလ၏ ။ ႏွစ္ဆယ္ငါးခ်က္ျပည့္ေသာအခါ တံငါသည္က ရပ္ပါဦး ရပ္ပါဦး ။ ကြ်န္ေတာ္၌ ကုန္ဖက္တစ္ေယာက္ရွိပါေသးသည္ ။ ငါးဖိုး၏တစ္ဝက္ကို ကြ်န္ ေတာ္၏ကုန္ဖက္လည္းဆိုင္ေသာေၾကာင့္ ၾကြင္းေသာ အခ်က္အစိတ္ကို ထိုသူအားေပးပါေလာ့ဟုဆို၏ ။
ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ မင္းခ်င္းတို ့လည္းမဖြယ္မရာ ဤကမၻာ၌ သင္ကဲ့သို ့မိုက္ေသာသူကာ တစ္ေယာက္သာရွိ လိမ့္မည္ဟု အံၾသရယ္ေမာ့ၾကလွ်က္ ထိုအေၾကာင္းကို မင္းၾကီးအားတင္ေလွ်ာက္ၾကေလ၏ ။
မင္းၾကီးလည္း အခ်င္းတံငါသည္ သင့္မွာကုန္ဖက္ပင္ ရွိေခ်ေသးသည္တကား။ သင္၏ကုန္ဖက္ကား အသူနည္း ။ ဘယ္ကဲ့သို ့ဖက္စပ္ခဲ့ၾကသနည္း ။ မျခြင္းမခ်န္ ငါ့အားတင္ေလွ်ာက္ေလာ့ဟုမိန္ဆို၏ ။ ထိုအခါတံငါသည္က အရွင္မင္းၾကီး အရွင္မင္း ၾကီးရဲ ့စားပြဲေတာ္၌အမဲမ်ိဳးစံုပါလွ်က္ငါးတစ္မည္လိုေနသျဖင့္ထိုးငါးကိုကိုယ္တိုင္ဝင္ ေရာက္ဆက္သလိုေသာေၾကာင့္တံခါးမူးထံ အၾကိမ္ၾကိမ္အခြင္ေတာင္းရာ တံခါးမူးက ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ငါးဖိုး အတြက္ခုလာဘ္မ်ားစြာရမည္ျဖစ္၍ ငါးဖိုး၏ထက္ဝက္ကိုသူ ့အားေပးမည္ဟုကတိထားမွခြင့္ျပဳမည္ဆို၍ ကြ်န္ ေတာ္မ်ိဳးကတိထားခဲ့ပါသည္ ။ ထို ့ေၾကာင့္ၾကြင္းေသာၾကိမ္ဒဏ္အစိတ္ကို အျမန္ခြဲေဝေပးသနားေတာ္မူပါဟု တင္ေလွ်ာက္ေလ၏ ။ ထိုသုိ ့တံငါသည္က အေၾကာင္းအရာအလံုးစံုကို အကုန္အစင္း တင္ေလွ်ာက္ေသာအခါ မွတံငါသည္၏အၾကံဥာဏ္စိတ္ကူးကို မင္းမူးမတ္ပရိတ္သတ္တို ့သိၾကသျဖင့္တံငါသည္ကိုမ်ားစြာ အံ့ၾသခ်ီးမြမ္း ၾကေလေလ၏ ။ ထိုအခါ မင္းၾကီးက အခ်င္းတို ့တံငါသည္လူထူး၏ ကုန္ဖက္ငါ၏တံငါးမွဴးအား ငါးဖိုး ၏ထက္ဝက္ ျဖစ္ေသာျပင္းထန္သည့္ၾကိမ္ဒဏ္အခ်က္အစိတ္ကိုေပးၾကျပီးေနာက္ရာထူးမွခ်ေလဟုအမိန္ေတာ္မွတ္၏ ။ ဤတံငါသည္ကား ငါ၏တံငါးမွဴးလာဘ္စားသည္ကိုေရြနားေတာ္ေပါက္ၾကားေအာင္ ၾကံဖန္လွ်က္ရဲ ရင့္စြာ တင္ ေလွ်ာက္ဝံ့ေပသည္။ မင္းမူ ့ထမ္းေစရေသာ္ေကာင္၏ဟု ၾကံ၍တံငါသည္ကိုထိုသူ၏ေနရာ၌တံခါးမူးအျဖစ္ခန္ ့ ေတာ္မူေလ၏ ။ စတုတၳတန္းစာအုပ္မွျပန္လည္ေဖာ္ျပသည္
